جهش تولید | یک‌شنبه، ۱۱ آبان ۱۳۹۹

نشست نقد و بررسی فیلم «تنهای تنهای تنها» - جلیلی: این فیلم ضد "سینمای سانسورچی" است - صفحه محتوایی خبر

 

 

نشست نقد و بررسی فیلم «تنهای تنهای تنها» - جلیلی: این فیلم ضد "سینمای سانسورچی" است

بعد از اکران فیلم «تنهای تنهای تنها» به کارگردانی احسان عبدی پور نشست نقد و بررسی این فیلم با حضور وحید جلیلی مسوول دفتر مطالعات جبهه انقلاب فرهنگی و منتقد سینما، جهانگیر خسروشاهی نویسنده و همرزم شهید آوینی، سعید مستغاثی منتقد سینمایی و  بهروز فرنو استاد دانشگاه برگزار شد.

وحید جلیلی در نشست نقد و بررسی این فیلم می گوید: فیلم «تنهای تنهای تنها» جدای از خوب بودن فیلم مهمی بود. یکی از فیلم های آغاز کننده جریان جدیدی در سینمای ایران است که می توان این جریان را ضد سانسور نام گذاشت.

جلیلی با بیان اینکه مهم ترین مساله سینمای ایران سانسور است ادامه می دهد: در ادبیات متعارف فضای روشنفکری کشور وقتی از سانسور حرف می شود به پلان هایی اشاره می گردد که به خاطر ممیزی ها مدیریت فرهنگی دستور به حذف آن ها داده است. گاه برای سکانسی که سانسور  و یا ممیزی می شود بحث های فراوانی شکل می گیرد؛ ولی هیچ کس از سانسور بزرگ تر صحبتی نمی کند که خود سینمای ایران در ایران به آن دچار شده است.

alt

او با بیان اینکه گاهی سینمای ایران به خود حق می دهد که بسیاری از نکته های مهم این جامعه را حذف و سانسور کند و هیچ کس هم ایرادی نگیرد، گفت: جشنواره ای تشکیل شده است که در فضای سینمایی مزایای مهم آن سانسور می شود و هیچ کس هم به این سانسور اعتراضی نمی کند.

جلیلی با تاکید بر اینکه سینمای ایران تاریخ مردم و ملت ها را سانسور می کند، بیان می کند: 10ها فیلم با یک سوژه ساخته می شود در صورتی که 100ها ماجرای مهم تر سانسور می شود و کسی هم اعتراضی نمی کند.

جلیلی با بیان اینکه یکی از مزایای فیلم تنهای تنهای تنها این است که یکی از علمداران سینمای ضد سانسور در سینمای سانسورچی است، گفت: این سینمای سانسورچی در تلاش محو کردن ایران است.

وی اضافه می کند: فیلم «تنهای تنهای تنها» طلیعه دار علمدار سینمای ضد سانسور است و من امیدوار هستم که تاثیر خود را بگذارد.  اهمیت این فیلم وقتی بیشتر می شود که می دانیم از یکی از مناطق محروم کشوری با کمترین امکانات توسط فیلمسازی شجاع در مبارزه با فضای روشنفکری چنین فیلمی ساخته شده است. و پای نظام و مملکت خود ایستاده است.

جلیلی در راستای صحبت های خود اظهار می کند: «یک خانواده محترم» ساختن، شجاعت نمی خواهد؛ چنین فیلمی توسط مسوولین حمایت مادی و معنوی شده و در همه جا برایش کف می زنند. در افتادن با ملت مستضعف، شجاعت نیست. اگر بر علیه اینطور فیلم ها مخالفتی صورت بگیرد از همه جای جهان در حمایت از آن می ایستند. شجاعت کار این فیلمساز بوشهری است که توانسته است فیلم سینمایی و ملی خود را با همراهی مخاطب بسازد.

او اظهار امیدواری می کند که سینمای ضد سانسور و مقابله با سینمای سانسور چی با افزایش اینگونه فیلم ها قدرت بگیرد و به سمت ایران واقعی برود. 

جلیلی در پاسخ به این سوال که «انتظار می رود نهادهای فرهنگی بودجه ای صرف اینگونه فیلم ها کنند؛ آیا دفتر مطالعات جبهه انقلاب فرهنگی فعالیتی در این راستا صورت داده است؟» می گوید: دفتر مطالعات جبهه انقلاب فرهنگی یک موسسه نیست و کوچکتر از هر جبهه ای است که ادعایی داشته باشد. این مجموعه متشکل از افرادی است که با آرمان های انقلابی کار هنری و رسانه ای می کنند همانطور که در جشنواره عمار هم دیدیم ما پتانسیل های خوبی داریم که امیدوارم نیروهای جدید انقلابی به این حلقه های فکری برگردند و این جریان را همراهی کنند تا ادبیات انقلاب اسلامی بسط پیدا کند. همانطور که فیلم تنهای تنهای تنها به بسط فکری کمک می کند.

جلیلی در پایان صحبت هایش عنوان می کند: الان در داخل و خارج از کشور فرصت خوبی فراهم شده است که اهل قلم وارد این عرصه شوند در شرایطی که هالیوود تا این حد آشکار سیاسی بازی می کند و فیلمی همچون آرگو بهترین فیلم جهان شناخته می شود یعنی باید اهل قلم ها به میان آمده و وارد جرئیات بشوند.

سعید مستغاثی در ادامه این نشست، پیرامون فیلم «تنهای تنهای تنها» می گوید: این فیلم یکی از معدود فیلم های شایسته گفتمان انقلاب اسلامی است که به نوعی مسائل روز و فشارهای بین المللی در قالب  سینمای اجتماعی مطرح می کند. این فیلم خیلی بیشتر از برخی فیلم های دیگر لیاقت حضور داشت که توسط داوران بین المللی دیده شود و پیام های آن انتقال یابد.

مستغاثی در ادامه بیان می‌کند: فیلمی چون قاعده تصادف یک فیلم ضد ایرانی و ضد گفتمان انقلاب اسلامی است. فیلمی است که دستور العمل 60 سال پیش سازمان سیا را درمورد اشاعه سبک زندگی غربی احیا می کند و جشنواره فجر هم می آید و به چنین فیلمی جایزه می دهد. باعث تعجب است که چنین فیلم هایی حضور و جایزه هم دریافت می کنند. فیلم «تنهای تنهای تنها» ضد گفتمان سلطه بین المللی است که اجازه ورود به جشنواره دیگر را نیز نخواهد یافت و جایی در بخش مسابقه بین الملل ندارد.

جهانگیر خسرو شاهی در ادامه صحبت ها اظهار می کند: اشکی که از چشم پسر تنها روسی و رنجر ریخته می شود که ناشی از نزدیک شدن قلب هایشان است؛ بیانگر فطرتی است که بین تمام بنده های خداوند مشترک است. این فیلم، نسبت به سیاست بین الملل کنش‌مند است و پسری را نشان می دهد که درمورد مسائل جهانی برخوردهایی می کند و نسبت به مسائلی همچون 1+5 و... توجهات ویژه ای دارد و توانسته روحیه مدافع ارزش ها را نشان دهد.

خسرو شاهی با اشاره به صحنه هایی که پسرک زن روسی را "خاله" مورد خطاب می دهد، می گوید: این کار رنجر نمایانگر فرهنگ بومی است و در مساله بین الملل سربلند است.

خسروشاهی در پایان صحبت هایش نسبت به تردید برخی در ضرورت برپایی چنین جشنواره در کنار جشنواره پرسابقه فجر می گوید: چنین جشنواره ای میان مخاطبان سینمای فارسی و مدیران فرهنگی دو دستگی نمی آفریند و یکی از نعمت های خداوند وجود چنین جشنواره است.

خسروشاهی جشنواره جایزه گفتمان انقلاب اسلامی را یک قرارگاه راهبردی می داند تا سینمای ایران مثل سال های گذشته در مسیر اشتباه خود گام برندارد.

بهروز فرنو در ادامه پیرامون فیلم «تنهای تنهای تنها» معتقد است: در این فیلم دوستی ها بر مبنای دیگری شکل می گیرد و جنجال های بزرگسالان در دنیایشان مفهوم جدی ندارد. کودکان از هر نژاد و قبیله و ملتی که باشند می توانند با هم ارتباط بر قرار کنند. این فیلم نشان داد که مودتی که در فطرت کودکی است در بزرگسالان فراموش شده است.

 فرنو ادامه می دهد: در منطق بزرگسالان سازمان های بین المللی ای وجود دارند که علم کودکی آن را درک نمی کند اما عبدی پور می خواهد در این فیلم نشان دهد که پسرکی در عالم کودکی خود با روش های کودکانه اش از عالم دوستی دفاع می کند گرچه مسائل عالم پیچیده تر از آن است که با فضای کودکی بتوان حلش کرد اما می توان از صفای آن دوران یاد کرد.

alt