جهش تولید | پنج‌شنبه، ۱۰ مهر ۱۳۹۹

کارگردان مستند «کاش آنجا نبودم»: - صفحه محتوايي مصاحبه

 

 

مصاحبه

کارگردان مستند «کاش آنجا نبودم»:

کارگردان مستند «کاش آنجا نبودم»:


اصرار برای حضور افراد شناخته‌شده در آثار کم هزینه روند درستی نیست

کارگردان مستند «کاش آنجا نبودم»:

مهدی ناظریان کارگردان و تهیه‌کننده مستند «کاش آنجا نبودم» شکل‌گیری جریانی که حضور افراد شناخته‌شده و قدیمی ‌تر در آثار تجربی و کم هزینه را دلیل موفقیت این آثار می‌داند، روندی نادرست دانست.

مهدی ناظریان کارگردان و تهیه‌کننده مستند «کاش آنجا نبودم» که جایزه ویژه سومین جشنواره تلویزیونی مستند را از آن خود کرد، درباره این جشنواره گفت: این جشنواره، جشنواره متفاوتی برای مستندسازان است. اینکه تمام مخاطبان می‌توانند از طریق تلویزیون این جشنواره را دنبال کنند، از ویژگی‌های بارز این جشنواره است که آن را منحصر به فرد می‌کند.

وی با اشاره به اینکه تلویزیون در سه نوبت این فیلم‌های مستند را پخش کرده است،‌گفت: طبیعتا برای مستندساز اولین و مهم‌ترین مسئله دیده شدن فیلمش است که سه سال است جشنواره فیلم‌های مستند تلویزیونی این شرایط را فراهم کرده است. این جشنواره در حال حاضر جایگاه مناسبی دارد و در آینده قطعا جایگاه بهتری نیز به دست خواهد آورد.

ناظریان ادامه داد: انتخاب و داوری‌ها بر اساس اصول و قواعد و استانداردهایی که مد نظر قرار گرفته و بخشی نیز بر اساس سلایق انجام شده است.

وی اظهار کرد: ویژگی دیگر این جشنواره این است که مردم هم در بخش انتخاب‌های مردمی شرکت داشتند و به فیلم مورد نظرشان امتیاز دادند. طی این جشنواره نزدیک به دو ماه فیلم‌های مستند کوتاه، نیمه بلند و بلند از شبکه مستند سیما در ساعتی مشخص پخش شد که یک پخش و دو بازپخش داشت و برنامه‌ریزی خوبی داشت.

کارگردان مستند «کاش آنجا نبودم» عنوان کرد: مستند «کاش آنجا نبودم» مستندی در رابطه با بحث آسیب‌های اجتماعی بود که من در این مستند به موضوع نزاع و درگیری‌های خیابانی پرداخته بودم. در این فیلم ضارب و مضروب را به صورت موازی نشان می‌دادم که ضارب بیش از 8 سال در زندان و منتظر حکم نهایی و مضروب روی ویلچر و دچار مشکلات متعددی بود.

وی ادامه داد: این اثر در سومین جشنواره فیلم‌های مستند تلویزیونی مورد توجه دوستان در موسسه ناجی هنر قرار گرفت و از بین آثاری که در مورد آسیب‌های اجتماعی بود، شایسته تقدیر و توجه و جایزه شناخته شد.

این مستندساز بیان کرد: وقتی یک محفل و فضایی مثل جشنواره شکل می‌گیرد قطعا کم و کاست‌هایی دارد و خواهد داشت، ولی نمی‌توانیم بگوییم جشنواره‌ها از سیاست‌گذاری‌ها و اهدافی که دارند، خیلی دور هستند، هرچند گاهی مطابق سلیقه من یا دیگران نباشد، اما در کل وجود جشنواره‌ها انفاق خوبی است و در این جشنواره‌ها آثاری دیده می‌شود و هنرمندان بیشتر با هم آشنا می‌شوند و فیلمسازها یکدیگر را پیدا می‌کنند و حتی شاید یک فیلمساز جریان فیلمسازی‌اش را در این جشنواره پیدا کند.

وی ادامه داد: بی شک وقتی یک اثر نظر یک فیلمساز را جلب می‌کند، از همان ابتدا برای آن فیلمساز مهم است که فیلمش دیده شود و برای من هم این خوشحالی وجود دارد که فیلمم دیده شده است. البته این فیلم پیش از این در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های دانشجویی نهال و در دو بخش ملی و بین‌المللی جشنواره فیلم شهر حضور داشته است.

ناظریان در ادامه درباره هزینه ساخت فیلم‌های مستند که با بودجه کمی تولید می‌شوند گفت: نباید فضای فیلم مستند یا تجربی کم هزینه با برچسب فیلم کم هزینه به عنوان سینمای فقیر شناخته و مطرح شود. طبیعتا اگر یک فیلمساز با هزینه کمی اثری تولید می‌کند در گام اول این نکته حائز اهمیت است که کار مهم و خارق‌العاده‌ای انجام داده و در حقیقت دارای یک هنری است که می‌تواند با هرینه و بودجه کم اثری تولید کند. نباید این تصور وجود داشته باشد که عوامل یک فیلم کم هزینه افراد مشهوری نیستند در نتیجه فیلم خوبی نیست.

وی اظهار کرد: متاسفانه این دیدگاه در سال‌های اخیر موجب شکل‌گیری یک تعریفی شده که به سبب آن آدم‌های حرفه‌ای و صاحب‌نام در تیتراژ فیلم‌ها حضور دارند. در صورتیکه به نظر من آنها جایگاه خود را دارند و در سینمای حرفه‌ای مشغول به کار هستند و بهتر است این قسمت به جوان‌ترها و افراد ناشناخته‌تر سپرده شود.

کارگردان مستند «کاش آنجا نبودم» بیان کرد: اگر این اتفاق بیفتد و کارها مثل زمان دانشجویی‌مان با آدم‌های در حال رشد انجام شود، خیلی تجربی‌تر است و آموختن و یاد گرفتن و پیش رفتن در این کارها خیلی بیشتر خواهد بود. در حقیقت افرادی که صاحب نام نیستند دست به دست هم داده و فیلمی را شکل می‌دهند که فکر می‌کنم این شکل درست‌تری باشد.

وی در ادامه گفت: امیدوارم خود ما این روند را پیش بگیریم و با افرادی که لزوما کمک‌کننده هستند از لحاظ فکری و کاری جلو برویم و به دنبال عزیزان و بزرگانی که در این فضا کار کرده و می‌کنند و موفق هستند، نباشیم و لزوما بودن آنها را تایید بر شکل گرفتن یک اثر ندانیم.

ناظریان درباره فعالیت‌های شبکه استانی گلستان نیز عنوان کرد: شبکه استانی گلستان جزو شبکه‌هایی است که در فضای فیلم مستند چه مستندهای قوم‌نگارانه و چه مستندهای اجتماعی به تبع تعدد اقوامی که در استان هست و حضور فارغ‌التحصیلان دانشکده صدا و سیما، فعالیت قابل توجهی دارد و با مستندسازان همراه است. این همراهی موجب دیده شدن آثار مستندسازان و برنامه‌سازان استان در جشنواره‌های استانی و تولیدات استان‌ها می‌شود.

وی افزود: سابقه شبکه گلستان کمتر از دو دهه است که در این مدت رشد خوبی داشته و جزو مراکز خوب و فعال استانی در زمینه برنامه‌سازی و تولید آثار کوتاه و بلند، تله‌فیلم و مجموعه‌های داستانی است.

«کاش آنجا نبودم» مستندیست پیرامون عواقب عدم کنترل خشم و در این راستا به ماجرای دو نفری می پردازد که  در یک نزاع خیابانی دچار آسیب شده اند. یکی از این دو نفر دچار ضایعه نخاعی شده و دیگری در زندان منتظر رای نهایی دادگاه است.

بخشی از عوامل این مستند ۳۰ دقیقه‌ای عبارتند از: دستیار تهیه و مجری طرح: حسین قره قاش، تصویربرداران: مهدی شمقدری و مجید ایراندوست، صدابردار: ولی ا... اسماعیل زاده، دستیار صدا: دانیال ناظریان، تدوین: سمیه ناظریان و صداگذاری بهنام حسناتی.