| قم تنها شهرستان استان قم محسوب و در فاصله ی 130 کیلو متری غرب تهران واقع شده است . به دلیل محوریت آموزه های مذهبی و تاثیر گذاری بر تحولات سياسی ، علی الخصوص طی 100 سال اخیر ، قم را پايتخت معنوی کشور می نامند مرقد : مرقد شريف حضرت فاطمه معصومه (س) (در ميان بقعه مبارکه ) با بلندي 20/1 و طول و عرض95/2 در 20/1 متر قرار گرفته و با کاشي هاي نفيس و زيباي زرفام (آغاز قرن هفتم ) پوشيده شده است . گرداگرد مرقد منور , ديواري به بلندي دو متر و طول و عرض تقريبي (80/4 , در , 40/4 ) قرار دارد که در سال 950 بنا گرديد و با کاشي معرق آراسته شد . که اکنون اين ديوار با ضريح مشبک از جنس نقره پوشيده شده است. سير تاريخي مرقد پاک آن حضرت از اين قرار است : در سال 605 هجرى «امير مظفر احمد بن اسماعيل» بزرگ خاندان آل مظفر، بزرگ ترين استاد كاشى ساز آن زمان «محمد بن ابى طاهر كاشى قمى» را به كار ساخت و پرداخت كاشى هاى متنوع مرقد واداشت. او به مدت هشت سال به اين كار مشغول بود تا سرانجام در سال 613 كاشى هاى مرقد آماده و كار گذاشته شد. و اخيراً در سال 1377 شمسى مرقد مطهر به شكل جديد كه آميخته اى از كاشى و سنگ است تجديد بنا شد و همچنين ديواره هاى داخلى با سنگ مرمر سبز آراسته گرديد. ضریح : در سال 965 هجرى شاه طهماسب صفوى، در چهار طرف مرقد ضريحى آجرى آراسته به كاشيهاى هفت رنگ و كتيبه هاى معرق بنا نمود و در اطراف آن منافذى باز بود تا هم مرقد ديده شود و هم زائران نذورات خود را داخل ضريح بريزند. در سال 1230 هجرى قمرى فتحعلى شاه همان ضريح را نقره پوش كرد كه اين ضريح به مرور زمان فرسوده شد و در سال 1280 ضريحى كه از نقره ضريح سابق و نقره هاى موجود در خزانه ساخته شده بود به جاى آن نصب گرديد. اين ضريح چندين مرتبه تجديد بنا و اصلاح شد و سال هاى متمادى روى مرقد حضرت باقى بود تا اين كه در سال 1368 هجرى شمسى به دستور توليت آن زمان شكل ضريح را تغيير دادند و ضريحى را با ظرايف و شاهكارهاى هنرى ويژه اى به جاى آن نصب نمودند كه آن ضريح همچنان برفراز تربت نورانى حضرت برقرار است و در اسفند ماه 1380 شمسى اصلاحات و تعميرات جديد صورت گرفت. تمام قسمت هاى نقره اى ضريح از نقره 92 در صد با بهترين نوع از نقره 100 در صد خالص خريدارى شده از بانك مركزى جمهورى اسلامى ايران و چوب هاى زير آن اعم از ستون و پايه و ... به دست استادكاران اصفهانى ساخته و قلم زنى شد و كارشناسان آستانه مقدسه (قسمت نقره اى ) آن را تعويض كردند و ضريح سابق كه فرسوده شد به خزانه حضرت تحويل داده شد . گنبد : اولين گنبدى كه «پس از سايبان حصيرى موسى بن خزرج» برفراز تربت پاك فاطمه معصومه (س) بنا شد، قبه اى برجى شكل بود كه به همت حضرت زينب دختر امام جواد (ع) از مصالح آجر و سنگ و گچ در اواسط قرن سوم هجرى ساخته شد. به مرور زمان و پس از دفن بعضى از بانوان علوى در جوار فاطمه معصومه (س) دو گنبد ديگر در كنار گنبد اول ساخته شد. اين سه گنبد تا سال 447 هجرى ى برقرار بودند تا اين كه در همان سال «مير ابوالفضل عراقى» (وزير طغرل كبير) به تشويق شيخ طوسى (ره) به جاى آن سه گنبد، گنبد مرتفعى ، آراسته به نقشهاى رنگ آميزى و تزيينات آجرى و كاشى بدون ايوان و حجره بنا نهاد، كه تمام قبور سادات وآن بانوان را فرا مى گرفت. در سال 925 هجرى قمرى همين گنبد به همت «شاه بيگى بيگم» همسر شاه اسماعيل تجديدبنا و سطح خارجى گنبد با كاشى هاى معرق آراسته گرديد. ضمناً ايوان رفيع با دو مناره در صحن عتيق ساخته شد. نهايتاً در سال 1218 هجرى همزمان با سلطنت فتحعلي شاه قاجار گنبد مطهر با خشت هايى طلايى تزيين شد كه تا سال 1379 شمسى باقى ماند. درسال 1380 به علت تخريب ظاهر گنبد و جهت جلوگيرى از وارد شدن صدمات ديگر به ساختمان گنبد به همت توليت آستانه مقدسه، حضرت آيت الله مسعودى خمينى جهت بازسازى و تعميرات اساسى گنبد حرم مطهر اقدام شد و لذا خشت هاى طلايى سابق جمع آورى گرديد و پس از باز سازي و تعميرات اساسي که با هزينه اي بالغ بر 25 ميليارد ريال بر روي گنبد مطهر صورت گرفت ، مراسم پرده برداري از گنبد جديد در تاريخ 6/2/1384 هجري شمسي بر گزار شد . |