حمایت از کالای ایرانی | سه‌شنبه، ۱ خرداد ۱۳۹۷

بیانیه هیات داوران بخش موضوعی نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران - صفحه محتوایی

 

 

بیانیه هیات داوران بخش موضوعی نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران

بیانیه هیات داوران بخش موضوعی نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران

 

اعضای هیات داوران بخش موضوعی  نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران نتایج مطالعه و داوری خود را در بخش آثار موضوعی( شعار سال ، انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، دینی ، فرهنگی، آسیب های اجتماعی ) طی بیانیه ای اعلام کردند.

در این بیانیه آمده است ؛ نخستین جشنواره ی سراسری پویانمایی، مجالیست مغتنم. در سالیان ِ پیشین، هماره در مراکز تخصصی تولید ِ پویانمایی، جشنواره هایی برای برگزیدن ِ بهترین ها وجود داشته است اما در این گونه مراسم، رقابت ها عموماً در محدودهی یک معاونت یا مؤسسه باقی می ماند یا ساختار ِ انیمیشن صرفاً بخشی از یک جشنواره ی بزرگتر بود. اهمیت ِ جشنواره ی کنونی، عبور از این حصار ِ محدود است. از سویی، به شکل ِ تخصصی بر پویانمایی استوار شده و از سوی دیگر، تولیدات ِ ارائه شده، نه از یک معاونت یا مؤسسه که از تمامی مراکز فرهنگی/ هنری احصا شده است. بنابراین، به جای نگاه ِ جزیره ای، با نگاهی تام و تمام مواجه ایم. بر پایه ی این ضرورت، هیأت انتخاب و داوری ِ بخش ِ موضوعی، برگزاری ِ چنین جشنواره ای را پاس می دارد و تداوم ِ آن را تمنا دارد.

در زیست جهان ِ رسانه، همه ی صناعات ِ ساختاری، در خدمت ِ مقصود ِ غایی ست. اگر درگیر جاذبه های مسیر شویم و مقصد را از یاد ببریم، شاید از منظر ِ تجربه گرایی هنری، قدری داشته باشیم ولی از نظر ِ رسانه ای، آن نیستایم که باید. سنجش ِ درونمایه ی آثار و برگزیدن ِ تولیدات ِ شاخص، چون فانوسی که در ظلمت ِ دریا راه می نماید، به برنامه سازان گوشزد می کند که فراتر از مهارتِ فنی، به چه گفتن بیندیشند و از یاد نبرند که فریم هایی که یک به یک خلق می شوند، قرار نیست صرفاً به سرگرم ساختن منتهی شوند.

هیأت ِ انتخاب، از پس ِ مرور ِ دقیق ِ تمامی ِ آثار، موارد ِ قابل قبول را معرفی کرد و هیأت ِ داوری نیز از آن میان، بهترین ها را در بخش های پنج گانه ی دین، انقلاب اسلامی و دفاع مقدس، فرهنگی، شعار سال و آسیب های اجتماعی برگزید. این رهیافت نشان می دهد که رسانه انتظار دارد تولیدات ِ پویانمایی در این پنج محور سامان گیرند. بنابراین، از سیاستگذاران انتظار می رود که تولیدات را حول ِ محورهای معین سامان دهند تا مخاطب ِ هدف، در نهایت، و با تماشای موارد ِ متواتر، به مقصد ِ غایی ِ مدنظر ِ رسانه برسد.

تماشای منسجم ِ آثار، به حیث ِ محتوا و به تفکیک ِ ساختار، نکته هایی چند را پیش ِ روی دو هیأت ِ انتخاب و داوری نهاد که در میان نهادن ِ آن، شاید سرآغازی باشد برای گفت وشنودهای تفصیلی.

یک. منظومه ی محتوایی یک اثر رسانه ای، نمی تواند در خلوت ِ ذهنی هنرمند به هندسه ی مطلوب برسد. او از اقتصاد ِ مقاومتی و محیط زیست، صرفاً آن چه خودش فهم کرده یا شنیده را می داند و در جهان ِ تخصصی ِ امروز، نمی توان از درام نویس انتظار داشت که با موضوعات ِ کلان، مواجه های ژرف داشته باشد. ابعاد موضوع را به درستی دریابد و راهکار ِ را نیز بداند. شاید حکایت ِ همیشه گی ِ کم بودن ِ سهم نگارش از برآورد کلی ِ اثر، باعث شود که به جای نگارش ِ گروهی و بهره گیری از پژوهشگران ِ کارآزموده، به نوشتن ِ فردی و چند جستوجوی ساده ی اینترنتی بسنده کنیم ولی مگر نه این که متن، سنگ بنای تولید است و بر بنای سست نمی توان امارت ِ بلند بنا کرد؟! بنابراین، بایسته است که به شکل نظام مند، پژوهش را بخشی گریزناپذیر از پروسه ی نگارش ساخت.

دو. در میان آثار ارائه شده، در کمتر موشن گرافیکی رضایت ِ ساختاری و غنای محتوایی به هم می آمیخت و به اثری رضایتبخش منجر می شد. حال آن که این گونه آثار، به دلیل کوتاهی ِ زمان، مجالِ بازپخش ِ فراوان و توزیع در فضای مجازی را دارند. بنابراین بایسته است که در جلسات ِ تخصصی، به آسیب شناسی این ساختار پرداخت.

سه. علارغم ِ وجود ِ آثار پُرشمار در حیطه هایی چون دین، دفاع مقدس و مباحث ِ فرهنگی، جا دارد به حوزه هایی چون انقلاب اسلامی، آسیبهای اجتماعی و شعار سال بیشتر توجه شود.

الف. با توجه به این که سال ِ 97 چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ست، انتظار می رود برای آشنایی نسل نو، ساخت ِ آثاری در این زمینه را به جد در دستور ِ کار قرار داد. در آثار ِ پیشرو، اگر چه اشارت هایی به جنایت ِ ناو ِ وینسنس، صهیونیسم ِ غاصب و ترور ِ شهید محراب شده بود اما انتظار می رود قهرمانان ِ انقلاب، چرایی مبارزهشان و نکاتی از این دست نیز در قامت ِ پویانمایی به تصویر کشیده شود.

ب. تقریباً تمامی ِ آثار ِ ارائه شده در بخش آسیب های اجتماعی، در باب ِ اعتیاد بود و این انذار، اگر چه لازم است ولی نباید ما را از آسیب های دیگر بازدارد و به رشد ِ ناموزن برسیم.

ج. در سال های اخیر، شاید به جز یک استثنا، مقام معظم رهبری، عنوانی اقتصادی را برای شعار سال برگزیده اند. تحولات اجتماعی و بین المللی نشان داد که تأکید ولایت بر ضرورت تولید و اتکا به نیروی داخلی، یگانه راه ِ برونرفت از بحران های بالقوه و حرکت به سوی وضع ِ آرمانیست. با توجه به نامگذاری سال ِ جاری و تأکید دیگربار بر حوزه ی اقتصاد، انتظار می رود حمایت از کالای ایرانی، هم به عنوان مضمون ِ محوری در چندین اثر مطرح شود و هم در سایر ِ آثار، هر اندازه که می شود بر نفی ِ کالای خارجی و حمایت از محصول ِ داخلی (به عنوان پیامی فرعی) تأکید کرد.

چهار. در تولیدات ِ استانی، توجه دوباره به هویت ِ بومی مورد تأکید است. هر جا که به شکل ضمنی و صریح، از نحوه ی پوشش تا اصطلاحات ِ جاری در گویش و حتا ویژگی های اقلیمی را وارد ِ اثر کرده ایم، با تشخصی مواجه شده ایم که بر کیفیت ِ برنامه افزوده است و متمایز بودن به ممتاز گشتن منجر شده است.

نکته ی مستور این که هویت ِ منطقه ای و ملی، صرفاً مقوله ای منبعث از محتوا نیست. مینیاتور ِ ما، فارغ از معنا و مضمون ِ صریح، نشانگر ِ هویت ِ تصویرگری ِ ماست و شاهنامه ای که با مینیاتور ِ ایرانی جانبخشی می شود، بیشتر مبین ِ سرزمین ِ هزار افسون ِ ماست تا اثری که داستان ِ سهراب و رستم را از شاهنامه به عاریت می گیرد ولی در پرداخت ِ چهره ها و اجزاءِ تصویری، وامدار ِ شیوه گری ِ مرسوم است.

در خاتمه خاطر نشان می سازد که فراتر از مضمون محوری، باید کوشید که پویانمایی های ما از سیاق ِ سخن گفتن تا هر مصداق و مفهوم ِ خُرد و کلانی، بر مدار و مروج ِ سبک زندگی ایرانی- اسلامی باشند. تنها از پس ِ این گونه تولیدات است که در زمینه ی اموری چون نحوه ی پوشش، فرهنگسازی می شود و کودک ِ امروز ِ ما در آینده ی ایران، آن خواهد شد که شایسته ی این سرزمین، با فرهنگی چند هزار ساله باشد.  

علی بخشی‌زاده ، محمدحسین نیرومند، مرتضی شمسی، رضا بهنام راد، اسماعیل شرعی و امیر بوالی