شناسایی تیم های موفق تولیدات تلویزیونی و نیاز به تضمین سفارش کار برای آینده آنان

تهیه کننده، کارگردان انیمیشن و استاد دانشگاه، سید علیرضا گلپایگانی در رابطه با برگزاری «نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران» اظهار داشت:

برگزاری جشنواره تخصصی انیمیشن در وحله اول استانداردهای فنی و هنری را به روز می کند. انتقال تجربه از راه مشاهده نمونه آثارها و احیانا گفتگو با سازندگان آن از دیگر مزایای جشنواره است. برگزاری ورکشاپ ها و سخنرانی ها از دیگر نکات مثبت این رویداد می باشد که باعث بالا رفتن اطلاعات فنی و هنری سازندگان و علاقمندان صنعت انیمیشن خواهد شد.

انیمیشن های تلویزیونی به خاطر نوع ساختار و مخاطب عام آن بیشترین  تاثیرگذاری را در قشر کودک  و نوجوان باقی میگذارند و لازم است که هر چند وقت یکبار این آثار از همه نظر به نقد و بررسی و همچنین  داوری گذاشته شوند. بی توجهی به این نوع آثار باعث شده که در این زمینه بیشتر مصرف کننده باشیم تا تولید کننده و این عواقب فرهنگی بسیاری برای نسلهای آینده خواهد داشت. شناسایی نیروهای خلاق  و ایده های نو در زمینه انیمیشنهای تلویزیونی از کارکردهای قابل دستیابی در برگزاری نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی در ایران خواهد شد.

نگاه تخصصی و دقیقتر به ساختار انیمیشن های تلویزیونی که در جشنواره های مشابه کمتر به آن پرداخته می شود از تفاوت ها و ویژگی های اصلی این جشنواره است. مطرح شدن و ارزش گذاری عوامل دست اندرکار در زمینه های متعدد تولیدات انیمیشن تلویزیونی که باعث تشویق آنها در بالا رفتن کیفیت کارها در تولید محصولات فرهنگی و سرگرمی در آینده خواهد شد؛ و انتخاب و معرفی فیلمهای انیمیشن تلویزیونی که برای مخاطب در سنین مختلف تهیه شده اند باعث پیشبرد  فرآیند یاددهی و یادگیری از طریق انیمیشن خواهد بود می­توانند از دستاوردهای این جشنواره باشند.

در کنار بخش های اصلی جشنواره، دعوت از تولیدکنندگان حرفه ای انیمیشن تلویزیونی موفق در دنیا، انعکاس مطالب مطروحه در میزگردها و سمینارهای تخصصی بصورت کتاب، تشویق عملی  عوامل موفق برای تولیدات بعدی مثل تامین هزینه تولید مجموعه های بعدی آنها  و ...، برخورد علمی  و غیر سلیقه ای با آثار تولید شده و دادن توضیحات مکتوب و کامل به تهیه کنندگانی که آثارشان تایید و یا حتی مورد انتخاب قرار نگرفته است، برای برگزاری هرچه بهتر و دستیابی به اهداف جشنواره می­تواند مدنظر قرار گیرد.

برای ارتقای انیمیشن نیاز است تا به هنرمندان واقعی صنعت انیمیشن تلویزیونی اعتماد بیشتری بشود و آنها را  تبدیل به صرفا کارگرهای هنری! نکنیم. آنها میتوانند تولیدات خود را برای مخاطب واقعی تلویزیون بسازند و نه رضایت سفارش دهنده. شناسایی تیم های موفق تولیدات تلویزیونی و تضمین سفارش کار برای آینده آنان تا بتوانند در این زمینه بتدریج رشد و ضعفهای خود را از بین ببرند. اهمیت دادن و حمایت از صنف انیمیشن ایران برای تعیین تعرفه های واقعی و کارشناسی شده  و تقویت این مجموعه هنر صنعت نوپا در ایران از ضرورت های این مسیر است.  

امید است این جشنواره صرفا برای دیده شدن برگزار نشود بلکه به کمک آن بشود سره را از ناسره تفکیک کرد و به شرایط نامناسب تولید انیمیشن انبوه در ایران خاتمه داد.