هدفگذاری فراتر از آنتن رسانه

کارگردان انیمیشن، پژمان علی پور، درباره برگزاری «نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران» اظهار داشت:

بطورکلی جشنواره های تخصصی بودشان از نبودشان بهتر است و این می تواند دلایلی چون دیدن آثار هنرمندان مختلف و آشنایی با آنها و آشناشدن با تکنیک های فنی و هنری و ...و به اشتراک گذاشتن تجربه ها و ...را در بر داشته باشد اما اینکه چه امکاناتی برای صنعت انیمیشن فراهم می کنند من بعید می دانم حداقل جشنواره ای در ایران داشته باشیم که چنین هدفی داشته باشد و از آن نتیجه هم گرفته باشد.جشنواره ها فقط گویا برگزار می شوند و برنده ها معلوم و تا سالی دیگر و جشنواره ای دیگر و همان مزایایی که بدان ها اشاره کردم و … تمام. تا چنین باشد این اتفاق نخواهد افتاد. چرا که اولا انیمیشن ایران هنوز صنعتی نشده است یا حداقل در مرحله ی گذار است و این یک بحث است و ازسوی دیگر جشنواره ها برای چنین هدفی نیاز به برنامه های بلند مدت دارند و ایجاد بازارهایی برای نشر و توزیع فیلمها همراه با ارتباط مستقیم با سفارش دهنده ها و ...، با نگاه به بازارهای جهانی و برنامه ریزی و چشم اندازی برای آن؛ که متاسفانه چنین چیزی چندان جدی گرفته نشده است. همچنین اساسا جشنواره ها در داخل ایران بیشتر برای هنرمندان همان رشته و برخی از علاقمندان و ...شکل می گیرند لذا با چنین رویه ای هیچ امکانی برای انیمیشنی که قرار است در آینده صنعتی شود را فراهم نمی کند.

اگر «نخستین جشنواره ملی پویانمایی تلویزیونی ایران» فقط روی آثار تلویزیونی متمرکز شود و تداوم داشته باشد و برنامه ریزی و هدف گذاری هایی در این راستا داشته باشد می تواند در آینده تاثیرگذار باشد و به کارکردها و مزایایش امیدوار بود. که این نیز باید طی چندین جلسه ی کارشناسی اتفاق بیافتد و ...همچنین در این زمینه نشست ها و ورک شاپ های تخصصی در زمینه ی تولیدات تلویزیونی برگزار شود و اینکه ساختار چنین انیمیشن هایی چیست و برای نزدیک شدن به استاندارد لازم چه باید کرد و چه نکاتی ما را به این هدف نزدیک تر خواهد کرد. ضمن اینکه برای این منظور به بازارهای جهانی و استانداردها و شیوه ی توزیع و پخش جهانی و بازاریابی و ...توجه شود و در دستور کار قرار گیرد. با به ثمر نشستن همه ی این موارد جشنواره کارکرد خواهد داشت و به آن هدف نزدیک تر می شود.

به این دلایل پیشنهادم این است که این جشنواره متمرکز شود روی آثار تلویزیونی؛ لذا بدین منظور معرفی هنرمندان و آثار تلویزیونی موفق داخلی و خارجی و نقد و بررسی آنها به لحاظ فنی و هنری و داشتن استاندارد لازم، در کنار نمایش آثار و یا حتی دعوت از هنرمندان متخصص آثار تلویزیونی دنیا می تواند ما را با ساختار انیمیشن های تلویزیونی بیشتر آشنا کند. ضمن اینکه راهکارهای توزیع و بازاریابی و ...بازارهای جهانی یا شرکت ها یا کمپانی هایی که این کار را انجام می دهند می تواند به ما در طراحی برنامه ها برای آینده و رسیدن به استانداردها و جذب بازارهای جهانی و شیوه و راهکارهای آن کمک کند. تلویزیون باید هدف گذاری وسیع تری در این عرصه داشته باشد یعنی تولیدات تلویزیونی صرفا فقط برای هدف آنتن و پخش آن و ...و نهایتا آرشیو شدن نباشد بلکه به توزیع و پخش آن برای برگشت سرمایه و تزریق آن در چرخه ی تولید هم توجه شود و این سیکل است که نه تنها جشنواره بلکه تلویزیون را غنی می کند.  

با نگاه به انیمیشن های تلویزیونی باید گفت که ارتقای آن منوط به این است که دست از کمی کار کردن برای تلویزیون برداریم و تلویزیون به جد روی کیفیت آثار متمرکز شود لذا بدین منظور با شناسایی نیروهای مستعد و کاردان و حمایت مالی از آنها آثار کیفی را رقم بزند. قطعا در آینده با چنین نگاهی کمیت مدنظر تلویزیون نیز تامین خواهد شد و تا زمانی که چنین نگاهی در تلویزیون اتفاق نیافتد این ساختار ارتقا پیدا نمی کند.